Als het gaat om ervaring wordt er bijna altijd gesproken over koffie. Thee, daarentegen, moet zijn plaats nog claimen op het experience terrein. Er is geen Starbucks voor thee, ondanks dat de koffieketen wel thee serveert, bijvoorbeeld lekkere Chai Tea Latte (toegegeven; wat meer melk is dan echt thee). Toch ziet het er naar uit dat theemakers werken aan hun terugkeer, hoewel het in erg kleine verpakkingen komt.
Thee drinken is een erg oude bezigheid. Er is in principe ook niet veel aan; zet wat water op, gooi er wat gedroogde kruiden in, laat het trekken en tada! Er is thee. Waarschijnlijk schop ik hiermee tegen de schenen van menig theeliefhebber en fanaat, maar hé, dat is hoe het zit.
Het werd exotischer gemaakt door de verse kruiden die erin gegooid werden. We noemden het 'verse munt thee' (wat een naam ook, niets vergeleken met Latte Macchiatto, wat maar een eenvoudige koffienaam is). Ik heb niets tegen thee, integendeel; ik ben een fan! Zelfs van de meest simpele earl grey kan ik genieten, hoewel dat weer geen echte thee is, als we de echte theefanaten moeten geloven.
Theemakers proberen hun waren aantrekkelijker te maken met mooie namen voor nog mooiere mixen van kruiden en bladeren, maar het komt allemaal neer op producten. Het grootste probleem met thee is waarschijnlijk dat je het zelf moet zetten; zij serveren het hete water, jij doet de rest door uit een grote bak een smaakje te kiezen en het te laten trekken. Dat maakt het meer jouw ervaring, waarbij koffie een gedeelde ervaring is van jou en de barista.
De eerste keer dat ik een echte thee-ervaring had (high tea daargelaten) was in Marokko, waar ze thee serveren van grote hoogten. Door de grote hoeveelheden suiker hadden mijn tanden een heel ander gevoel, maar de manier waarop ze de thee serveerden was voor mij een echte ervaring.
Je zou kunnen argumenteren dat thee onderdeel is van de Starbucks ervaring, maar de koffieketen is nog steeds bekend van zijn koffie, niet van zijn geweldige chai. Dus theemerken proberen hun design specialer en mysterieuzer te maken om een speciale vibe te geven aan een theezakje. Eén van de theemakers die de volgende stap heeft gemaakt in deze kleine thee-ervaring is Legends.
Ik kwam in aanraking met het merk Legends tijdens een bezoek aan Koffie in Oost, een koffiehuis in Amsterdam-Oost. We genoten van ons ontbijt, waarbij mijn vriendin thee had besteld.
“Kijk”, zei ze. “Het is een boek.”
Ik, een beetje verward, nam het kleine doosje aan. Het was zeker een boek. Het had niet alleen de vorm van een boek, er stond ook tekst op (over waar de thee vandaan kwam) en in het boek zat de content, namelijk de thee. Legends heeft dan ook als pay-off ‘telling teas’. Het was een kleine ervaring op zichzelf.
Toch ben ik sceptisch. Als het koffiehuis zijn thee zou veranderen, zou ik het niet vervelend vinden, of het waarschijnlijk niet eens merken. Kunnen theemakers niet meer doen om de klantervaring te ondersteunen? Waarom is er geen theemerk dat zijn eigen theehuis heeft geopend, waar de focus niet ligt op koffie, maar op thee? Waar thee vers gezet is en wordt ingeschonken, om mee te nemen of niet. Waar we kunnen zitten om van een huiskamerervaring te genieten. Die ervaring zou blijvend zijn, want ik zou me relaxed en verwend voelen.
Bron: Customer Talk
|
