Naar inhoud

Boekreview: ’21 dagen niet klagen’ van Kevin Weijers

In een leven dat gedicteerd wordt door een overvolle agenda, haast onmogelijke targets, torenhoge hypotheekschulden en weerstand wekkende alimentatieverplichtingen, is de menselijke behoefte aan experimenteren zo goed als nihil. Kevin Weijers is de kerngezonde uitzondering op deze regel. Na een korte en leerzame carrière als ambtenaar zegt hij zijn contract voor onbepaalde tijd op en begint een bijzonder avontuur. Hij biedt zich aan als hulp voor bedrijven over de hele wereld die nieuwe ideeën willen uitvoeren. Meer dan kost en inwoning vraagt hij voor zijn experimenten niet. Zijn belevenissen legt hij vast in het boek ’21 dagen niet klagen – En nóg 33 experimenten voor een verfrissende blik op je werk en leven’.

Ik maak kennis met de auteur tijdens een evenement waar duidelijk wordt dat spreken in het openbaar toch echt een kunst dan wel ambacht is. Nu bestaat er een wezenlijk verschil tussen verhalen vertellen en verhalen beleven. Kevin Weijers beheerst beide disciplines tot in de puntjes. Hij is dan ook een millennial met ervaring – en met de vrijdenkende geest van een hippie die wel gezond leeft. Alhoewel de boeken die ik aangereikt krijg veelal niet direct in mijn tas verdwijnen, is ’21 dagen niet klagen’ een pure provocatie op mijn bureau. Mijn collega’s weten dat er nog geen 21 minuten voorbij gaan voor ik weer eens onredelijk uitval tegen het beeldscherm van mijn laptop. Dit boek dient dus onmiddellijk uit hun gezichtsveld te verdwijnen.

Gun jezelf de ruimte om van mening te veranderen.

Twee dagen later reis ik tweede klas richting Amsterdam voor een bijeenkomst die off the record blijft. De voorbereiding in de trein is dit keer daarom niet meer dan het invoeren van de onderhavige adresgegevens in Google Maps. Dus heb ik alle gelegenheid me anderhalf uur te verdiepen in het boek van Kevin Weijers. Eén uitspraak van zijn inspiratiebron in de inleiding is de drijfveer om deze reis niet te verzanden in het verzinnen van vragen die ongepast zijn voor een serieuze stukjesschrijver. Het is de inmiddels overleden lief van zijn moeder die de schrijver een belangrijke les leert: “Gun jezelf de ruimte om van mening te veranderen.”

Ofschoon mijn afkeer van tegelwijsheden bijna net zo hartgrondig is als mijn grachtengordelroos, bestaat mijn beperkte literaire oeuvre – o, ironie – uit louter losse zinnen. “Mijn opvattingen van vandaag kunnen morgen volledig achterhaald zijn.” Dat is zo’n regel uit eigen werk. Dit boek voelt voor mij dan ook al op de eerste pagina als een feest der herkenning – en stiekem ook een beetje als erkenning. Ergo, ik moet ’21 dagen niet klagen’ gewoon lezen. Zo’n 90 minuten nadat ik in de trein ben gestapt, klinkt ‘Station Amsterdam Centraal’ uit de krakkemikkige speakers van de intercity. Ik ben inmiddels op de laatste pagina beland en in al die tijd heb ik geen enkele wanklank laten horen.

Open elk gesprek met een vraag, gewoon iets waar je nieuwsgierig naar bent. En het mag nooit over het weer gaan, dat is te makkelijk.

De stille revolutie van Kevin Weijers start op de burelen van een overheidsinstantie, waar een groot deel van zijn werk bestaat uit de beantwoording van interne e-mails. Om zich van deze ballast te ontdoen, start hij een strak e-mail-dieet zonder zijn collega’s daarover te informeren. Onopgemerkt weet hij zijn productiviteit drastisch te verhogen. Pas als hij zijn leidinggevende op de hoogte brengt van zijn productieve aanpak, ontstaat gemor. Uiteindelijk rijmt zijn werkwijze niet meer met het ambtelijke apparaat, want zijn werkomgeving is er nog niet klaar voor om zwaarlijvige jaarplannen te vervangen door glasheldere infographics. Hij verandert zijn status op LinkedIn naar ‘Ondernemer’ – een persoonlijke invulling van het begrip ‘Werkzoekend’ – en heeft geen idee wat de toekomst brengt.

Vergeet passie. Passie zorgt ervoor dat je gaat scheiden, je spullen verkoopt, je hoofd kaalscheert en verhuist naar Nepal.

Aanvankelijk voorziet hij in zijn dagelijkse behoeften door presentaties te verzorgen. Hij leert zijn toehoorders hoe zij hun werkdag effectiever in kunnen delen. Deze dagbesteding is echter niet afdoende om zijn continue drang naar uitdagingen te stoppen. Daarom besluit hij het roer daadwerkelijk rigoureus om te gooien. Feitelijk heeft Kevin Weijers op dat moment helemaal niets, behalve een vaag idee. Hij benoemt zichzelf tot chief exploration officer van de ‘De Wereld Rond in 80 Experimenten’ en opent zijn deuren voor de hele wereld voor een aaneenschakeling van experimenten zonder kaders.

Het balletje begin te rollen via een kennis waarmee hij in het verleden heeft gevoetbald. Via een milieuonvriendelijke omweg belandt hij in Singapore en dan begint het verhaal echt. In ruil voor een dagelijkse maaltijd en een aanvaardbare slaapplek helpt hij bedrijven nieuwe ideeën uit te voeren – zonder een garantie voor succes af te geven. Het oorspronkelijke hersenspinsel ontwikkelt zich tot een originele wereldreis over verschillende continenten – van koninklijke paleizen in Azië tot sloppenwijken in Afrika. De reis wordt slechts onderbroken door een gedwongen rustperiode, waarin hij overigens wel zijn geliefde ontmoet.

Maak gerust een plan. Doe het echter wel achteraf. Achteraf is alles logisch, maar vooraf is het vaak onmogelijk te voorspellen.

De experimenten vinden niet in steriele laboratoria plaats, maar in de rauwe realiteit. Zonder vastomlijnde doelen stelt Kevin Weijers zich open op tegenover zijn publiek. Hij praat met de betrokken mensen en luistert vooral naar hen – zonder aanzien des persoons. Deze onorthodoxe werkwijze levert opvallende resultaten op, die je met een planmatige aanpak nooit zou bereiken. De aanpak van Kevin Weijers mag je gerust anders noemen. En in godsnaam, spreek niet over zoiets als out of the box thinking. Jargon is slechts camouflage voor onwetendheid. Als je niet in de klei wil staan, moet je gewoon geen boer worden.

Is ’21 dagen niet klagen’ een degelijk managementboek? Bijna schaterlachend ontken ik die vraag. Besef echter wel dat ‘degelijk’ ook het treurige synoniem van ‘saai’ is. En Kevin Weijers saai noemen is een volstrekt misplaatste belediging. Het is net zo makkelijk als zinloos dagelijks het weer te bespreken bij de koffieautomaat. De Leidenaar spreekt weliswaar algemeen beschaafd Nederlands, hij schetst wel het daadwerkelijke verschil tussen denken en doen. Dat geeft hij vorm door zijn tijd en energie te steken in factoren waar hij invloed op heeft. En dat maakt dit boek tot een regelrechte aanrader, het jongensboek van een millennial die niet de massa volgt.

Klagen is negatieve feedback geven op een situatie, zonder de intentie die te willen veranderen.

Hoewel de auteur de totstandkoming van zijn boek een ware worsteling noemt, is hij een natuurlijke verteller. Hij intrigeert, inspireert en ontroert. Zijn verhaal is persoonlijk en authentiek. En hij toont lef zonder zijn leven in gevaar te brengen. Het is een boek over de vooroordelen die de weg naar succes blokkeren. Moet jij dit boek lezen? Let op je woorden, schat. Want ‘moeten’ is een beladen begrip in mijn woordenschat. Maar het is wel een gemis in je opvoeding als je het achterwege laat. Want Kevin Weijers heeft een belangrijke boodschap voor mensen die voortdurend bezig zijn met het maken van plannen: ga eens wat doen!

  • Titel: 21 dagen niet klagen – En nóg 33 experimenten voor een verfrissende blik op je werk en je leven
  • Auteur: Kevin Weijers
  • Uitgever: Boom uitgevers Amsterdam
  • Pagina’s: 176 bladzijden
  • Prijs: € 22,50

De quotes in deze recensie komen uit het boek ’21 dagen niet klagen – En nóg 33 experimenten voor een verfrissende blik op je werk en leven’ van Kevin Weijers.

Bron: CustomerTalk
0

Reacties

Logo CustomerTalk

Cookie-instellingen

CustomerTalk maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Accepteren Meer informatie