Naar inhoud

‘Klantpraatjes’ – China niest…

Het coronavirus dus… We zien nu ook in Europa economische slachtoffers vallen: de eerste getroffene is de Fiat 500L. De fabriek in Servië ligt stil omdat er geen onderdelen voor het audiosysteem meer binnenkomen vanuit China. De productieband draait aan het einde van de maand weer op volle toeren, zeggen ze daar. Mwah… Dat verwacht ik niet. Het coronavirus groeit door als de graankorrel op het schaakbord.

Nu de reikwijdte van de epidemie toeneemt, ondanks de vele preventieve maatregelen van de Chinese overheid, wordt er gevreesd voor een langdurige verstoring van de toeleveringsketen van goederen wereldwijd. Het toont de grote gevoeligheid aan van het centraliseren van productiemiddelen. China is de op een na grootste economische macht in de wereld. Het is een ware productiemachine en als die sputtert en hapert… China niest, iedereen ziek.

Vorig jaar rond deze tijd was ik in China. Ik mocht mee met een groep retailers om daar naar winkelformules te kijken. Wat mij opviel, de eerste keer in China, is de enorme bedrijvigheid. Iedere vierkante meter wordt gebruikt om geld te verdienen. Nog nooit heb ik zoveel koeriers gezien die maaltijden rondbrengen. Alles wordt benut. Eén van de bizarre businessmodellen was een grijpmachine met een kraantje, zoals je dat ook op de kermis ziet. Echter, deze bak was niet gevuld met speeltjes en poppetjes maar met levende kreeften en krabben. Muntje d’r in en graaien maar. En zowaar, ze werden soms nog gevangen ook. Waar is de Partij voor de Dieren als je ze nodig hebt?

Wat het virus met economisch China doet, is gissen. Wordt het ingesloten, dan kunnen de economische activiteiten in China weer op gang komen. De directeur-generaal van de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO), Tedros Adhanom Ghebreyesus, stelt dat de uitbraak alle kanten op kan gaan: “Het land staat zo centraal in de wereldeconomie dat het gemakkelijk overal epidemieën kan zaaien.”

Bijzonder is dan de mening van Zhang Jun, professor economie aan de Fudan University in Shanghai. Dit is één van de oudste en meest prestigieuze universiteiten van de Volksrepubliek China. Zhang Jun is ook directeur van het China Centre for Economic Studies. Al googelend is hij te typeren als een rasechte optimist. Hij lijkt wel van hogerhand te zijn ingehuurd om de boodschap te verspreiden dat China een ongeëvenaarde capaciteit heeft om middelen te mobiliseren om de ziekte te bestrijden. De economische neergang zou daarom van korte duur zijn en China komt knalhard terug.

Ik denk dan aan de tientallen ronddraaiende graafmachines van de pr-fabriek van China, die duidelijk moesten maken dat er een nieuw groot ziekenhuis in Wuhan zou worden gebouwd. Het leek inderdaad een pr-stunt. Maar raad eens, het ziekenhuis staat er en ook nog eens binnen tien dagen: 1.000 bedden en volledig ingericht. Het geeft voorwaar de burger moed en duidt op de veerkracht van China.

Zou Zhang Jun gelijk krijgen dan? Hij vindt China een overbezorgde ouder en de Chinese centrale overheid moet leren los te laten. Een meer relaxte benadering van het economisch verkeer door de overheid brengt op de korte termijn risico's met zich mee. Zo’n aanpak is echter essentieel voor de toekomstige groei en welvaart. Maar dan graag zonder kreeften in het verdienmodel.

Bron: CustomerTalk
0

Reacties

Logo CustomerTalk

Cookie-instellingen

CustomerTalk maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Accepteren Meer informatie