Naar inhoud

‘Klantpraatjes’ – Hermandad

Zorgelijk… het is al net zo als met de bosbranden in Brazilië, de smeltende gletsjers in IJsland, de invasie van de eikenprocessierups en het loslaten van de drugsdealers in Amsterdam. Onbeheersbare problematieken. Als de groei aan problemen met de privacy zo doorgaat, heeft de Autoriteit Persoonsgegevens (AP) over een aantal jaren 50.000 klachten per jaar te verwerken. Niet te doen, zegt de chef d’équipe aldaar, Aleid – voor intimi Aalt – Wolfsen. We kennen hem nog als Tweede Kamerlid maar vooral als burgervader van Utrecht.

De AP wordt een beetje het afvoerputje van klachtafhandeling en wordt misbruikt als meldpunt voor vermeende overtredingen van de regels en normen rondom de privacy. De groei is enorm, meer dan 15.000 mensen hebben in de eerste zes maanden van dit jaar een klacht ingediend bij de instantie. Dat is op één procent na 60 procent meer dan in de tweede semester van 2018. Er worden daarvoor allerlei oorzaken genoemd, zoals onze hoge mate van digitalisering, klagen over privacy is nieuw, het meldpunt is ‘te’ bereikbaar en ‘te’ transparant… die dingen. Onzin.

De Nederlander is gewoon bang en boos. Gek? Niet nodig? Nog geen jaar geleden lagen de gegevens van duizenden klanten van Achmea na een hack op straat. Het datalek bij de grootste verzekeraar van Nederland is mogelijk ontstaan door een onhandige medewerker op een kantoor in Apeldoorn. In Limburg verloren ambtenaren een werktelefoon met daarin duizenden persoonlijk gegevens.

De data van duizenden MasterCard-klanten zijn tijdelijk zichtbaar geweest op een online forum, een Excel-bestand met rond de 90.000 privacygevoelige gegevens van klanten. Een paar dagen geleden vond een eerlijke vinder lijsten met namen, geboortedata en kwalen van patiënten van het HagaZiekenhuis. De print-out werd gebruikt als boodschappenlijstje. Vervolgens is het vodje achtergebleven in het winkelkarretje. Het ene datalek wordt gedicht met het andere datalek.

En dan is er nog de discussie over het inkijken van gegevens door de technologiereuzen van de social media. Daar worden we allemaal bangig van. Dat inkijken is iets wat bij Haga ook goed kan. Het ziekenhuis is fors beboet omdat, zegt de Autoriteit Persoonsgegevens na onderzoek, tientallen medewerkers onnodig het medisch dossier van Samantha de Jong – a.k.a. Barbie – hadden ingezien. Wat een lol… En zo voldeed het ziekenhuis aan Barbie de mooie som van 460.000 euro. Met alle plezier laat ik de Haagse artsen en verpleegkundigen ook mijn medisch dossier inzien. Eventueel lees ik het aan ze voor. Contant afrekenen graag.

Bij de AP gaan de meeste klachten (32%) over het schenden van het privacyrecht. Denk daarbij aan het recht op inzage of het recht op verwijdering. Het aantal klachten is ook groeiende – nu 13 procent – over bedrijven en instellingen die persoonsgegevens doorgeven aan derden. De handel in data is net zo levendig en oncontroleerbaar als het reilen en zeilen in de koffieshops in 020. Daar worden we bangig van – en terecht. De AP gaat uit zijn voegen barsten als ze daar enkel maar aan symptoombestrijding blijven doen. De politiek en de digitale hermandad moeten handhavend optreden bij de poort. Bij het probleem zelf, de overtreders. Wat betekent zo’n economische pluk-ze-aanpak? Dat marketeers hun diploma moeten inleveren als ze de privacywet overtreden, hun laptop moeten afsluiten en gewoon weer met klanten in gesprek moeten gaan. Dat zal ze leren…

Bron: CustomerTalk
0

Reacties

Logo CustomerTalk

Cookie-instellingen

CustomerTalk maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Accepteren Meer informatie