Naar inhoud

‘Klantpraatjes’ – Kaal

“Kijk”, zei lang geleden mijn leraar natuurkunde. En hij legde zijn mooie klassieke vulpen pal voor één van zijn studenten op tafel. “Constructivisme, wat is dat? Is er een bewijs dat er niet één maar twee pennen voor je liggen”, vraagt de docent. De alerte student pakt de vulpen van de leraar op, steekt ‘m in z’n borstzak en zegt: “Dat kan ik niet. Maar die andere pen, die mag u houden…”

De tijd waarin we leven lijkt abstract maar is concreter dan ooit. Tot voor kort is er veel geld verdiend met abstracte onzin als onzichtbare pennen. Ineens noemen we de voorheen onderbetaalde baantjes ‘Vitale beroepen’. Zorg, politie, onderwijs… Maar vlak het vak kapper niet uit. Die haarverzorgers moesten er gisteren plotsklaps mee stoppen. Tot 6 april geen knipbeurten meer. Nu ben ik anderhalve week geleden nog bij mijn kapper op bezoek geweest. En of we die 6 april redden, zou het niet verlengd worden?

Had ik dat toen maar geweten, want dan had ik besloten er nog een maand meer af te laten knippen. Nu vroeg de kapper: “Gedekt tot over de oren?” Ja hoor… We wijzen in het gezin een vrijwilliger aan die een online cursus kapper moet volgen. Dat zal een nieuwe leerervaring worden.

Alles lijkt wel online te gaan nu lessen, colleges, lezingen, bijeenkomsten, workshops, enzovoort zijn uitgevallen. Iedereen die iets of wat te vertellen heeft, doet dat digitaal. Wil je leren? Ga digitaal. Strijd je tegen de verveling? Ga digitaal.

Het constructivisme kent vele denkers en leermeesters, zoals de Zwitsers psycholoog Jean Piaget. Zijn constructivisme is gebaseerd op het opdoen van leerervaringen en ontdekkingen door actief met de wereld bezig te zijn. Hij stelde een psychologische kennistheorie op met als principe dat veel verschijnselen in de werkelijkheid slechts bestaan omdat wij als groep daarover al dan niet uitgesproken afspraken hebben gemaakt.

Jean Piaget noemt zoiets een sociale constructie. Kennis en inzichten worden door deze constructies gevormd en staan op zich zelf. Ze krijgen bij andere gemeenschappen vaak een totaal andere waarde, andere betekenis of ander oordeel. Daarom alleen al is het zo moeilijk eensluidende afspraken te maken tussen verschillende sociale omgevingen. Die mogen we dan ook niet veroordelen. Kunnen we ervan leren? Dat vraagt de Zwitser zich af.

Jean Piagets denktrant leidt tot de leertheorie dat het echte leren start wanneer ‘de lerende een storende discrepantie ervaart tussen zijn eigen wereldbeeld en dat van anderen’. Immers, er kan een situatie optreden waarover geen overeenstemming bestaat. Daar moet je dan een betekenis voor construeren binnen je sociale context door kennis te vinden en te delen.

Maar ondertussen heeft de leraar zijn pen niet terug en zit ik na de eerste online kappersles met een verknipte kop.

Bron: CustomerTalk
0

Reacties

Logo CustomerTalk

Cookie-instellingen

CustomerTalk maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Accepteren Meer informatie