Naar inhoud

De bijzondere verstandhouding tussen de mens en technologie

De mens en technologie hebben een bijzondere verhouding. Mensen maken immers al duizenden jaren gebruik van technologie: van het weefgetouw tot de stoomtrein en van de wasmachine tot de smartphone. Maar sinds de voortgaande digitalisering is alles anders. De fysieke wereld wordt digitaal en digitaal is daarmee het nieuwe normaal geworden. Nu atomen veranderen in bits ontstaat een enorme versnelling in technische, sociale en maatschappelijke ontwikkelingen.

De krachtenvelden van de fysieke wereld gelden niet meer. De krachtenvelden van de digitale wereld zijn vaak veel krachtiger, onzichtbaarder en onvoorspelbaarder. Dat heeft directe gevolgen voor ons allemaal. Kunstmatige intelligentie snapt bijvoorbeeld steeds beter wie wij zijn, wat we doen en waarom we dat doen. Technologie neemt steeds meer vaardigheden van ons over die wij tot dusver beschouwden als puur menselijk. En dat heeft goede, maar ook minder goede kanten.

Is het erg dat technologie het overneemt?

Hoe staan wij als mensen in relatie tot de nieuwe digitale technologie? Welke vaardigheden moeten wij ontwikkelen om hier mee om te kunnen gaan en welke vaardigheden raken wij kwijt? Is het erg als we niet langer de weg onthouden – omdat TomTom onze gids is in het verkeer? Is het een probleem als we niet meer zelf de weersituatie herkennen – omdat we 100 procent vertrouwen op Buienradar?

Wat doet digitale communicatie met ons?

Direct persoonlijke aandacht, concentratie, intimiteit en privacy worden steeds schaarser, omdat er een grote verschuiving is naar digitale communicatie. Wat zegt dit over de onderlinge betrekkingen? Zien we elkaar nog wel écht? En, zien we ook onszélf nog wel eens echt? Door het gebruik van social media kan de beeldvorming over de reële wereld verstoord raken. Alles lijkt ‘mooi weer en zonneschijn’. Facebook bepaalt wat wij te zien krijgen en wat nieuws is, in een wereld waar feitelijke waarheden steeds minder belangrijk lijken. Hoe gaan wij hier als mens mee om? Kunnen we in een wereld van steeds geavanceerdere fake content onze ogen en oren nog wel vertrouwen?

Kunnen we in een wereld van steeds geavanceerdere fake content onze ogen en oren nog wel vertrouwen?

Is het comfortabel dat bedrijven steeds meer weten?

Technologische instrumenten worden steeds krachtiger. Gezichtsherkenning, stemanalyse en emotieherkenning stellen ondernemingen in staat om de gemoedstoestand van een klant te analyseren. Bedrijven kunnen steeds beter voorspellen wat we gaan doen en zijn ons zo een stapje voor. Is dat handig en prettig, of juist niet? Willen we wel dat ze ons zo goed leren kennen? Of is dat alleen maar comfortabel?

En wanneer we de wereld steeds meer bekijken door de ogen van de smartphone, is dat verrijking of verschraling? We hebben de wereld aan informatie in de palm van onze hand, maar wanneer maakte je voor het laatst op het station een praatje met een onbekende? En met de continue afleiding van de smartphone, houdt ons dat af van onze innerlijke emoties, stress of conflicten? Is dat zo of is dat gezeur? Of is het én én?

Waar zijn wij als mensen goed in?

Nu slimme computers en vernuftige machines steeds meer taken en vaardigheden van ons overnemen, wat resteert dan nog voor de mens? Waar blijven wij goed in? Wat kunnen we toevertrouwen aan slimme machines en wat niet? Zijn deze machines wel betrouwbaar of veinzen ze iets wat wij mensen goed kunnen? En wanneer een computer evenveel emoties heeft als een magnetron, moet deze dan wel bevoegdheden krijgen om beslissingen te nemen die van invloed zijn op mensenlevens, zoals in het geval van een algoritme dat medische diagnoses stelt?

Nu slimme computers en vernuftige machines steeds meer taken en vaardigheden van ons overnemen, wat resteert dan nog voor de mens?

Onderschatten we als mensen bijvoorbeeld niet het belang van onze empathische vermogens? Ik weet bijvoorbeeld wel dat een machine nooit in staat zal zijn om echt troost te bieden in verdrietige situaties. Maar wat is troost eigenlijk? En welke factoren dragen bij aan een minder empathische houding onderling? Is dat enkel technologie?

In Azië zijn chatbots die tienduizenden gesprekken per minuut voeren. Zij vervullen een emotionele functie. Een pluche robotzeehond biedt gezelschap aan eenzame ouderen. Commerciële bedrijven maken software die ons beter leert kennen en waar we een soort van vriendschap mee moeten gaan onderhouden. Wat vinden we daarvan?

Wie zijn wij mensen en wie willen wij zijn?

Vergeten en verliezen we niet al te snel wat nu nog vanzelfsprekend is? Of is dit alles slechts overromantiseren van iets wat ooit was? En is dit gevoel gewoon maar iets van alle tijden? Wie het weet, mag het zeggen.

Jarno Duursma verzorgt een keynote tijdens 'Customer Experience in 1 Day'. Dit evenement vindt plaats op donderdag 27 september 2018 in Spant! in Bussum. Op de tiende editie van dit event kom je alles te weten over de veranderende klantbehoeften, het effectieve gebruik van klantgegevens, de nieuwste digitale technologieën en hoe je een echte relatie met jouw klant creëert. Bezoekers ontvangen ook een exemplaar van het boek 'Klantgericht leiderschap - 8 principes voor een klantgerichte cultuur' van Sydney Brouwer.

De auteur is trendwatcher en eigenaar van het bureau Studio Overmorgen.

Bron: CustomerTalk
0
Logo CustomerTalk

Cookie-instellingen

CustomerTalk maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Accepteren Meer informatie