Naar inhoud

De logische vertaling van werkgeluk naar succesvol resultaat

Iedere zichzelf respecterende organisatie lijkt tegenwoordig iets te willen doen met werkgeluk. En dan te bedenken dat in managementland dit woord een aantal jaren geleden zelfs niet leek te bestaan. Is het een hype of hebben we met z’n allen het licht gezien en vinden we als managers het plotseling belangrijk om nadrukkelijker onze verantwoordelijkheid te nemen voor het geluk van onze medewerkers?

Natuurlijk is het een nobel streven om anderen te helpen om gelukkiger te worden. Het is zelfs meer dan een grootmoedige instelling als dit mensen betreft waar je om geeft. Als het om je kind gaat of een goede vriend, is het zelfs vreemd te noemen als je het niet belangrijk zou vinden dat hij of zij gelukkig is. Maar hoe zit dit met de mensen waar je als leidinggevende verantwoordelijk voor bent?

Leidinggevenden

Ook als je geen aanhanger van de methodiek van systemisch werken bent, kan de stelling verdedigd worden dat Iedere leidinggevende – in meer of mindere mate – gezien kan worden als een soort van vader of moeder. En alleen al vanuit dat perspectief is het niet vreemd dat je een beetje je best doet om als manager medewerkers gelukkiger te maken.

Doelstellingen

Maar als manager word je ook beoordeeld op een aantal andere aspecten. Bijna iedere manager wordt geacht een aantal doelstellingen te realiseren die belangrijk zijn voor de organisatie. Hoe mooi zou het zijn als je een aantal van deze doelstellingen makkelijker realiseert door tegelijkertijd mensen gelukkiger te maken?

Realisatie

Het lijkt evident dat er een causaal verband is tussen enerzijds werkgeluk en anderzijds het realiseren van doelstellingen. Anders gezegd, als je het leuk vindt – laat staan er gelukkig van wordt – om ergens voor te gaan, doe je het over het algemeen met meer enthousiasme en betrokkenheid. En daardoor ben je uiteindelijk succesvoller dan iemand die er niet gelukkig van wordt om er veel tijd aan te besteden.

Tijdsbesteding

Dat laatste is ook in lijn met datgene wat Anders Ericsson, hoogleraar psychologie aan de Florida State University, een aantal jaren geleden heeft onderzocht. De uitkomst van zijn onderzoek heeft hij verwoord in de zogenaamde 10.000 uren-regel, waarin wetenschappelijk een verband wordt gelegd tussen de top bereiken en heel veel uren – tienduizend om precies te zijn – ergens aan besteden.

Randvoorwaarden

Het is nu eenmaal veel makkelijker om ergens tijd aan te besteden als je er ook gelukkig van wordt. Dan vliegen de uren om en wordt de activiteit vaak ervaren als een flow en lijkt het bijna vanzelf te gaan. Anders Ericsson heeft wel een aantal randvoorwaarden gesteld aan het causale verband tussen ergens veel tijd aan besteden en succesvol zijn. Een goede begeleiding en het aanwezig zijn van de juiste faciliteiten zijn twee van deze randvoorwaarden en dat is iets waar het management van een organisatie dus wel aandacht voor moet hebben.

Succesvol

Ondanks dit alles zijn er toch de nodige werkgelukdeskundigen die het niet lijken aan te durven om het causaal verband verder uit te diepen tussen gelukkige medewerkers en succesvol zijn als organisatie. Hun verklaring hiervoor is dat er teveel variabelen zijn die maken of een bepaalde doelstelling wel of niet wordt gerealiseerd. De impact van de variabele werkgeluk is volgens hen te afhankelijk van de invulling van de andere variabelen om dit causaal verband te leggen.

Ambities

Ik vind deze insteek om een aantal redenen een gemiste kans. Al was het maar dat er – volgens mij – niets gaver is dan als manager te ervaren dat medewerkers gelukkiger worden door één of meerdere organisatiedoelstellingen succesvol te realiseren. Dan sla je dus twee vliegen in één klap als je wél de relatie tussen gelukkige medewerkers en de ambities van de organisatie weet te leggen. En misschien zelfs wel drie vliegen als je als manager beseft dat jouw werk daarmee niet alleen wat makkelijker wordt, maar waarschijnlijk ook een stuk plezieriger.

Werkgeluk

De uitdaging is dus om het causale verband te leggen tussen werkgeluk en de beoogde resultaten van de organisatie – en dat vervolgens ook te managen. Dat is namelijk wat tot op heden in organisaties niet of nauwelijks wordt gedaan. Met deze uitdaging als uitgangspunt is er overigens ook in mijn mindset het nodige veranderd. Toen ik in 2015 het boek ‘Werkgeluk! – Stel vast of een organisatie bij je past’ schreef, was het nastreven van werkgeluk een doel op zichzelf.

Resultaatgeluk

Bijna vijf jaar later zie ik werkgeluk tevens als een middel om een aantal organisatiedoelstellingen sneller, beter en vooral ook leuker te realiseren. Daarmee is werkgeluk getransformeerd in wat ik wil typeren als resultaatgeluk en is meer werkgeluk ervaren niet alleen een mooi doel voor je medewerkers, maar tegelijkertijd een fantastisch middel om als organisatie succesvoller te zijn voor alle stakeholders.

Rob Coolen is tot medio 2019 lid van de Raad van Bestuur van de Kamer van Koophandel geweest en was daarvoor werkzaam in diverse management- en directiefuncties in de financiële sector en de mediabranche. In 2015 is zijn boek Werkgeluk! verschenen, waarmee hij anderen wil helpen in het vinden van werkgeluk.

Bron: CustomerTalk
0
Logo CustomerTalk

Cookie-instellingen

CustomerTalk maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Accepteren Meer informatie