Naar inhoud

Radicale doorbraken vereisen creatief denkende werknemers

Sla een willekeurig hedendaagse managementboek open en je leest al in de eerste paragraaf dat we leven in een tijd van voortdurende verandering. Nu staat de tijd per definitie nooit stil, maar toegegeven dient te worden dat met name de exponentiële groei aan technologische innovaties voor disruptie zorgen. Vooral de voortgaande robotisering en de toepassing van artificiële intelligentie noodzaken organisaties tot een drastische transformatie. De menselijke creativiteit speelt in die transitie een cruciale rol.

Flexibele organisatie

De creativiteit van werknemers geeft organisaties de mogelijkheid om flexibel te blijven en zich succesvol aan te passen aan veranderde markten, concurrentie en technologische ontwikkelingen. Werknemers zijn creatief wanneer zij nieuwe en potentieel bruikbare ideeën genereren voor het verbeteren van producten, diensten, processen en procedures. Inherent aan creativiteit is dat het kan variëren van incrementele aanpassingen aan bestaande ideeën en toepassingen – incrementele creativiteit – tot radicale doorbraken die sterk afwijken van bestaande praktijken – radicale creativiteit.

Vormen van creativiteit

Dat stelt Ye Liu in haar proefschrift ‘Employee incremental and radical creativity: Differential antecedents, psychological mechanisms, and boundary conditions’. Zij is 28 januari 2019 gepromoveerd aan de faculteit Economie en Bedrijfskunde van de Rijksuniversiteit Groningen. Alhoewel het conceptueel onderscheid tussen incrementele en radicale creativiteit al eerder is beschreven, maken de meeste empirische studies dit onderscheid niet. Ye Liu heeft drie veldonderzoeken gedaan waarin zij heeft bestudeerd waarom, wanneer en hoe creatieve rolverwachtingen, empowering leiderschap en gemeenschappelijke versus onafhankelijke zelfbeelden van invloed zijn op incrementele en radicale creativiteit.

Incrementeel versus radicaal

Vergeleken met incrementele creativiteit vereist radicale creativiteit een creatievere cognitieve stijl, een meer uitgebreide ideeëngeneratiefase – creatieve zelfeffectiviteit – en relatief autonome gedragsstrategieën in het creatieve proces, concludeert Ye Liu. Zij geeft hiermee solide empirisch bewijs voor het conceptuele onderscheid tussen incrementele en radicale creativiteit en bevordert op die manier onze kennis van de differentiële antecedenten, mechanismen en randvoorwaarden die ten grondslag liggen aan deze twee vormen van creativiteit.

Het onderhavige proefschrift kun je downloaden op de website van de RUG.

Bron: CustomerTalk
0
Logo CustomerTalk

Cookie-instellingen

CustomerTalk maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Accepteren Meer informatie