Naar inhoud

Wordt met Ferdinand Grapperhaus het coronabeleid ondermijnd?

Zowel het kabinet als de minister van Justitie en Veiligheid in Nederland hebben zich recent uiterst lankmoedig getoond. Waarom? Vanwege het niet actief verbinden van politieke consequenties aan de veelbesproken bruiloftsfoto's, alsmede de volgens minister Ferdinand Grapperhaus zelf in een eendere context als asociaal benoemde gedragingen. Terwijl er in veel kringen momenteel sprake is van toenemende maatschappelijke weerstand tegen de maatregelen om de verspreiding van het coronavirus tegen te gaan, ontbreekt het deze regering juist nu aan de noodzakelijke ernst en daadkracht om haar uitstaande beleid te onderstrepen.


Negatieve marketing van eigen beleid

Qua marketing lijkt het kabinet inmiddels uit te stralen dat het enerzijds nu eenmaal niet veel anders kan dan op de veiligheidsregels te blijven hameren, maar dat het anderzijds ook wel snapt dat bepaalde regels rondom COVID-19 in de praktijk moeilijk realiseerbaar zijn. Een beetje overdreven gesteld, dit gebeurt in de trend van ‘Iedereen moet toch vooral maar goed op zichzelf passen en God waakt over ons allen’.

Dit vormt een typisch voorbeeld van negatieve marketing door een overheid die haar eigen beleid niet langer weet te rechtvaardigen voor een zo breed mogelijk deel van de bevolking. De rechtvaardiging van de beleidsregels ten behoeve van een zo breed mogelijke gemene deler vormt bij uitstek de basisopdracht van elke betrouwbare democratisch gekozen overheid.

Over het algemeen zijn het typisch overheden die excelleren in het op enig moment negatief vermarkten van het eigen beleid. Ik wijt dit aan het schier onmogelijke aantal maatschappelijke vraagstukken dat vaak op korte termijn beantwoord moet worden. Dat wil overigens niet zeggen dat dit als een excuus mag gelden, het is meer een constatering van feiten.

Twijfelaars worden massaal critici

Dit relaas is natuurlijk enigszins gechargeerd en tekent ook zeker niet hoe ik persoonlijk in de situatie sta. Het geeft echter wel de potentiële onderbuikgevoelens weer als gevolg van een dergelijk lankmoedig optreden. Deze gevoelens kunnen hun uitwerking hebben op de groeiende groep burgers die toch al twijfelt aan de noodzaak van de huidige coronamaatregelen.

De boodschap die de regering van Mark Rutte hiermee uitstraalt, is namelijk uitermate ambivalent te noemen. Door het niet actief verbinden van politieke consequenties aan de misstappen van een verantwoordelijk – en tevens onverantwoordelijk – bestuurder ondergraaft het kabinet het eigen coronabeleid. Blijkbaar is het niet volgen van de coronaregels slechts een omissie, maar geen overtreding waardig. Er bestaat een gerede kans dat twijfelaars aan de huidige coronamaatregelen hierdoor massaal verworden tot critici van datzelfde beleid. Hiermee geeft de regering dus uiting aan een vorm van negatieve marketing op het gebied van deze maatregelen.

Gezag verdwijnt als sneeuw voor de zon

Hoe kan justitie vervolgens nog met goed fatsoen coronaboetes uitdelen, als de eigen minister met een volgeschoten gemoed voor de zoveelste keer publiekelijk zijn excuses heeft moeten maken? De buitengewoon opsporingsambtenaren (boa's) en de politieagenten hebben zelfs al aangegeven dat ze op deze manier nauwelijks nog draagvlak zien om dergelijke boetes uit te delen.

Foto's als inbreuk op de privacy

Sommigen betogen nu wellicht dat de gewraakte foto's zijn genomen in een privésituatie en dat een dergelijke privacyschending geen grond mag zijn voor politieke consequenties. Diegenen moeten echter beseffen dat een minister zowel een politiek als een publiek ambt bekleedt. Dat brengt met zich mee dat hij een duidelijke voorbeeldfunctie heeft. Zo’n voorbeeldfunctie strekt zich daarom ook uit tot in het privéleven van deze publieke figuur.

Daarnaast – en dat vormt in dit geval zeker niet het minst belangrijke argument – heeft de minister zich vanuit zijn ambt meermaals concreet uitgesproken over de privégedragingen van Nederlanders in relatie tot de coronamaatregelen. Een minister van Justitie en Veiligheid die zich zo uitdrukkelijk meent te mogen uitspreken over de gedragingen in de privésfeer van Nederlanders, moet zelf ook met de billen bloot wanneer het zover is!

Tevens verwordt Ferdinand Grapperhaus op deze manier tot aangeschoten wild. Te pas en te onpas kunnen zijn politieke tegenstanders hem er immers aan herinneren dat hijzelf ook niet volledig vrij van blaam is als het gaat om het niet naleven van de coronamaatregelen. Dit maakt de minister bij voorbaat buitengewoon kwetsbaar wanneer het aankomt op het doorvoeren van eventuele nieuwe maatregelen. In essentie belemmert hij hiermee het kabinet in het adequaat reageren op toekomstige ontwikkelingen tijdens de COVID-19-pandemie.

Art Huiskes is onderzoeksjournalist.

Bron: CustomerTalk
0
Logo CustomerTalk

Cookie-instellingen

CustomerTalk maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikerservaring.

Graag vragen wij je toestemming voor het plaatsen van deze cookies.

Accepteren Meer informatie